Με αφορμή σήμερα την παγκόσμια μέρα για το νερό.

...η εικόνα αυτού του μικρού κοριτσιού έχει κάνει το γύρο του κόσμου, έγινε το σύμβολο της έλλειψης νερού στο Πακιστάν.

11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2010: Στα ίχνη… της χαμένης αθωότητας

 του Χρήστου Κάτσικα

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΦΡΑΣΤΙΚΟ ΞΟΡΚΙ

11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2010: Στα ίχνη… της χαμένης αθωότητας

Εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 5-14 ετών εργάζονται κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες σ΄ ολόκληρο τον κόσμο! Εκατομμύρια άλλα δεν πάνε σχολείο, κακοποιούνται, πεινούν, πεθαίνουν ή μένουν ανάπηρα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης...
Τα στοιχεία είναι επίσημα (Έκθεση UNISEF), εκπληκτικά και ... «μακρινά».Τόσο «μακρινά», έτσι ώστε να «χωνεύονται θεαματικά» ακόμη και μέσα στην «έγχρωμη» δραματοποίησή τους...
Ας έρθουμε, όμως, στα δικά μας, τα κοντινά, κι ας χαρτογραφήσουμε μια σειρά από περιπτώσεις των «παιδιών της θύελλας» που συνθέτουν το μαύρο φόντο του εορτασμού για την Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού (11 Δεκεμβρίου) και αναδεικνύουν «χάρτινες» τις Διεθνείς Συμβάσεις για τα δικαιώματά του.

Παγκόσμια Ημέρα κατά της Βίας εναντίον των Γυναικών

H  25η Νοεμβρίου έχει επιλεγεί ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Βίας εναντίον των Γυναικών, την πιο διαδεδομένη και πιο αποσιωπημένη μορφή βίας, σε όλο τον πλανήτη.

Σεξουαλική παρενόχληση, εκφοβισμός, ηθική παρενόχληση: Είναι συνήθη δεινά στον εργασιακό χώρο που αντιμετωπίζουν εκατομμύρια γυναίκες σε όλο τον κόσμο, τρεις φορές περισσότερο από ότι οι άνδρες, σε ποσοστά που αγγίζουν το 50% των εργαζομένων γένους θηλυκού σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ποσοστά πολύ υψηλότερα στην Ελλάδα σύμφωνα με έρευνα. Αυτά τα δεινά «φωτίζονται» σήμερα από τον προβολέα της «Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Βίας εναντίον των Γυναικών» που έρχεται να φωτογραφίσει το πρόβλημα, πως αυτό εκδηλώνεται, τις ψυχοσωματικές συνέπειες επιφέρει και ποια αντιμετώπιση μπορεί να έχει μέσα από έναν οδηγό συμπεριφοράς. Γιατί κάθε θύμα πρέπει να ξέρει ότι η σιωπή του προστατεύει τον θύτη, ενώ η δημοσιοποίηση των μεμπτών πράξεων τον αποδυναμώνει.

20 Ιουνίου :Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων

«Πατρίδα» είναι το θέμα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας Προσφύγων που τιμάται σημέρα 20 Ιουνίου.
Στα 43 εκατομμύρια έφτασαν οι βίαια ξεριζωμένοι άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο στα τέλη του 2009, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ.
Ζωή χωρίς τα στοιχειώδη αγαθά για τους περισσότερους, αυξημένος ο κίνδυνος μεγαλύτερης περιθωριοποίησης εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, καθημερινό φαινόμενο οι ρατσιστικές επιθέσεις εναντίον μεταναστών. Τη μείωση του αριθμού των προσφύγων που έχουν τη δυνατότητα να επιστρέψουν στην πατρίδα τους επισημαίνει στο μήνυμά του ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν. Διήμερο εκδηλώσεων με αφορμή την ημέρα στην Αθήνα και όλη τη χώρα από τη Διεθνή Αμνηστία και μεταναστευτικές οργανώσεις. Οι εκδηλώσεις εδώ.

Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων καθιερώθηκε για πρώτη φορά με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 4 Δεκεμβρίου του 2000 και πρωτογιορτάσθηκε στις 20 Ιουνίου 2001, με αφορμή τα 50 χρόνια από την υπογραφή της «Συνθήκης για το καθεστώς των προσφύγων».Η Συνθήκη αυτή προέβλεπε, μεταξύ άλλων, τη σύσταση της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, η οποία ήταν επιφορτισμένη να βοηθήσει στη μετεγκατάσταση των 1,2 εκατομμυρίων Ευρωπαίων που είχαν μείνει άστεγοι εξαιτίας του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Στα 54 χρόνια της ύπαρξής της, η Ύπατη Αρμοστεία έχει βοηθήσει πάνω από 50 εκατομμύρια ανθρώπους και για τις προσπάθειές της αυτές έχει τιμηθεί δύο φορές με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. http://www.sansimera.gr/worldays/42

'Αστεγοι στίχοι"

 
Tου Παντελη Μπουκαλα (Καθημερινή) 

Η μέρα της ποίησης η αυριανή αλλά και ημέρα κατά του ρατσισμού. Κι αν ήθελε κανείς να τις συνδυάσει και να στρατεύσει τις μούσες στον αγώνα τον καλό, θα αρκούσε να θυμίσει τις τρεις πρώτες λέξεις από τον παλαιότατο «Εις ξένους» ομηρικό ύμνο: «Αιδείσθε ξενίων κεχρημένον». Κι αν αυτές ηχούν ανεπαρκείς ή σκοτεινές ή παλιοκαιρινές έτσι όπως κηρύσσουν την τήρηση της φιλοξενίας, τον σεβασμό του αναγκεμένου ξένου, θα αρκούσε να θυμηθούμε, άλλη μία φορά, δέκα όλους κι όλους στίχους του Νίκου Εγγονόπουλου από τη συλλογή του «Στην κοιλάδα με τους ροδώνες» για να προσεγγίσουμε την ουσία του ουμανισμού, κι ας μοιάζει και τούτος παλιοκαιρινός πια: «αλήθεια - των αδυνάτων αδύνατο - / ποτές δεν εκατάφερα να καταλάβω / αυτά τα όντα που δεν βλέπουνε / το τερατώδες κοινό γνώρισμα τ’ ανθρώπου / - το εφήμερο / της παράλογης ζωής του - / κι ανακαλύπτουνε διαφορές / - γιομάτοι μίσος - διαφορές / σε χρώμα δέρματος φυλή / θρησκεία».
Διαφορές βεβαίως και υπάρχουν ανάμεσα στους ανθρώπους – όσες έχουν να κάνουν με τη γεωγραφία και την τύχη, να γεννηθείς από εδώ ή από ’κει εν σχέσει με μια νοητή (και συχνά - πυκνά ακατανόητη) γραμμή που ορίστηκε σαν σύνορο, για ν’ αλλάξει και μια και δυο και είκοσι φορές, παρασυρμένη από το βίαιο ρεύμα της ιστορίας. Αλλά οι διαφορές ετούτες, όσο κι αν τις αλλοιώνει ή τις μεγεθύνει το μίσος, ούτε τεκμήρια ανωτερότητας προσφέρουν σε οποιουσδήποτε (στους λευκούς βέβαια, και μάλιστα τους χριστιανούς) ούτε καταδικάζουν κάποιους άλλους στην αναξιότητα. Κανείς δεν γεννιέται ανώτερος ή κατώτερος, φυλετικά, πολιτισμικά, θρησκευτικά ή ό, τι άλλο. Κανείς δεν συγκαταλέγεται από τα γεννοφάσκια του και διηνεκώς στα ταπεινά αναλώσιμα της ιστορίας, ενόσω άλλοι σπεύδουν να καυχηθούν ότι τυγχάνουν εκ γονιδίων εκλεκτοί της.
Αλλά άποροι φαίνονται και άστεγοι οι στίχοι οι παλαιοί και οι νεότεροι. Κήρυκες της φιλοξενίας αυτοί και «ξεναρκείς», υπερασπιστές δηλαδή των ξένων, δεν γεύονται οι ίδιοι τη φιλοξενία που τους αρμόζει, δεν μετουσιώνονται σε εντολή, σε γνώμονα βίου. Ισως οι μούσες δεν μένουν πια εδώ· ξενιτεύτηκαν κι αυτές.

Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού & Πακόσμια Ημέρα Ποίησης

Αυτό ήταν το ποίημα που προτάθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως το καλύτερο του 2006.

Για τους περισσότερους Άγνωστο. Όμως η διαχρονική του αξία ενάντια στο ρατσισμό τεράστια!

Γραμμένο από ένα παιδί από την Αφρική.

Όταν γεννιέμαι, είμαι μαύρος
Όταν μεγαλώσω, είμαι μαύρος
Όταν κάθομαι στον ήλιο, είμαι μαύρος
Όταν φοβάμαι, είμαι μαύρος
Όταν αρρωσταίνω, είμαι μαύρος
Κι όταν πεθαίνω, ακόμα είμαι μαύρος

Κι εσύ λευκέ άνθρωπε...

Όταν γεννιέσαι, είσαι ροζ
Όταν μεγαλώνεις, γίνεσαι λευκός
Όταν κάθεσαι στον ήλιο, γίνεσαι κόκκινος
Όταν κρυώνεις, γίνεσαι μπλε                           
Όταν φοβάσαι, γίνεσαι κίτρινος
Όταν αρρωσταίνεις, γίνεσαι πράσινος
Κι όταν πεθαίνεις, γίνεσαι γκρι

Και λες εμένα έγχρωμο;