Την
απεργία πείνας διάλεξε ο εργαζόμενος
και συνδικαλιστής Κωνσταντίνος Οικονόμου
του σωματείου «Ένωση» στο Αλουμίνιο
της Ελλάδος, εργοστάσιο του ομίλου
Μυτιληναίος (πρώην ΠΕΣΙΝΕ), για να
υπερασπισθεί τα κεκτημένα στο εργοστάσιο
που όλοι μας δουλεύουμε.
Την
πλήρη και αποκλειστική ευθύνη για την
ζωή και την υγεία του απεργού πείνας
Οικονόμου Κωνσταντίνου, από δω και
πέρα έχει ο εργοδότης μας, αλλά και η
κυβέρνηση που έχει διαμορφώσει το
νομοθετικό πλαίσιο για να μπορεί ο κάθε
εργοδότης να κινείται ελεύθερα ενάντια
στα δικαιώματα και την δουλειά μας.
Μαζί
τους ευθύνη έχει και η συνδικαλιστική
γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ που πρόσκειται
στις παρατάξεις ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ.
Ο
απεργός πείνας καταγγέλλει με την
προσωπική πρωτοβουλία του – ανεξάρτητα
από το πόσο ο κάθε συνάδελφος συμφωνεί
με την μορφή αγώνα που επέλεξε – εργοδοσία
– κυβέρνηση – συνδικαλιστική
γραφειοκρατία.
Η
ευθύνη της ηγεσίας της ΓΣΕΕ είναι
τεράστια καθώς μέχρι σήμερα έχει
εμποδίσει τον αγώνα για την αντιμετώπιση
της εργασιακής καταστροφής που υφίσταται
συνολικά η εργατική τάξη και όχι μόνο
οι εργαζόμενοι στο Αλουμίνιο, αρνούμενη
να εξαγγείλει την Γενική Απεργία
Διαρκείας. Το μοναδικό όπλο που μπορεί
να αντιμετωπίσει την επίθεση που δέχεται
η ζωή και η αξιοπρέπεια των εργατών από
το κράτος και τους εργοδότες.
Η
σωτηρία των εργατών δεν βρίσκεται στη
αναζήτηση διαδρόμων συνεννόησης με το
κεφάλαιο, ούτε στα έδρανα της βουλής,
στα υπουργεία, στις επιθεωρήσεις
εργασίας.
Κάθε
συνειδητός εργάτης μπορεί να αναγνωρίσει
ότι παρά τις μεγάλες και συνεχείς
υποχωρήσεις των εργατών για τη σωτηρία
της «πατρίδας», όλο το πρόγραμμα σωτηρίας
στρέφεται ενάντια στην εργατική τάξη.
Κάθε απόπειρα συμβιβασμού οδηγεί σε
τρομακτική επιδείνωση της ζωής μας.
Η
σωτηρία των τραπεζών, μετατράπηκε σε
χρεοκοπία κρατών και αμέσως μετά σε
χρεοκοπία εκατομμυρίων εργατών, που
απτό της δείγμα είναι η μαζική ανεργία
και εξαθλίωση. Και αυτό συμβαίνει πια
όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σχεδόν σ'
ολόκληρη την Ευρωζώνη.
