Ποτέ πια πόλεμος-Ποτέ πια φασισμός!
Του Π. Τριγάζη
Μεγάλη ήταν η συμβολή και του ελληνικού λαού στη μεγάλη αυτή νίκη. Μεταξύ των πρώτων ήταν ο λαός μας σε θυσίες στη διάρκεια του πολέμου, που υπήρξε ο πιο καταστροφικός και αποκρουστικός της ιστορίας. «Πόλεμος ολοκληρωτικός, που καταργούσε τις διαχωριστικές γραμμές πολεμιστών και άμαχου πληθυσμού» (Άγγελος Ελεφάντης, Αυγή, 15-5-2005). Πόλεμος που παρέσυρε στη δίνη του δεκάδες χώρες και άφησε πίσω πάνω από 50 εκατομμύρια νεκρούς, τη φρίκη των κρεματορίων και των στρατοπέδων συγκέντρωσης, το ολοκαύτωμα των Εβραίων, τις μαζικές εκτελέσεις και τις σφαγές ολόκληρων πόλεων και χωριών από τους Ναζί, που υπέστη και ο ελληνικός λαός από τα Καλάβρυτα και το Δίστομο, ως την Κοκκινιά και την Καισαριανή και από την Κάνδανο και Βιάνο της Κρήτης ως τον Χορτιάτη Θεσσαλονίκης , το Κομμένο Άρτας και Δοξάτο της Δράμας.
Ας θυμηθούμε ότι απέναντι στη βία και την τρομοκρατία του φασισμού υπήρξαν σ΄όλη την Ευρώπη εκείνοι που συμβιβάστηκαν ή συνεργάστηκαν με τους κατακτητές, συμμετέχοντας σε κυβερνήσεις κουίσλινγκς και σε τάγματα δοσίλογων. Ορθώθηκαν, όμως, και μεγάλα αντιφασιστικά και απελευθερωτικά κινήματα, που μαζί με την αντιχιτλερική συμμαχία, οδήγησαν στη συντριβή του Χιτλεροφασισμού και στην άνευ όρων παράδοσή του στις 8-9 Μαΐου 1945.
Ο λαός της Ελλάδας, αφού είπε το ιστορικό «ΟΧΙ» και έγραψε το έπος της Αλβανίας, πολέμησε για να μην υποδουλωθεί η Ελλάδα στους Γερμανούς, έδωσε τη μάχη της Κρήτης και όταν βρέθηκε υπό κατοχή, ανέπτυξε ένα από τα μαζικότερα κινήματα αντίστασης σε πόλεις και χωριά, με κύριο εκφραστή του το ΕΑΜ που ήθελε «ελεύθερη πατρίδα και πανανθρώπινη τη λευτεριά».
Μέσα από τους ενωτικούς αγώνες του, ο ελληνικός λαός απέκτησε εμπιστοσύνη στην ικανότητά του να απελευθερωθεί. Και το πέτυχε, παρότι η ξένη επέμβαση και ο εμφύλιος δεν του επέτρεψαν να γευτεί τους καρπούς της νίκης του. Πέρασε, όμως, με ανεξίτηλα γράμματα στην Ελληνική Ιστορία η Εθνική Αντίσταση, σφυρηλάτησε αξίες, τροφοδότησε την πολιτισμική δημιουργία.
Στις κρίσιμες στιγμές που ζει σήμερα ο λαός μας, έχει ιδιαίτερη αξία να τα θυμηθούμε όλα αυτά, καθώς η πολυδιάστατη κρίση του συστήματος, τροφοδοτεί τα αποκρουστικά φαινόμενα της ξενοφοβίας, του ρατσισμού, του αντισημιτισμού και του ακραίου εθνικισμού. Τα ζητούμενο είναι να γαλουχηθεί με τον αντιφασισμό η νέα γενιά της πατρίδας μας, να γίνουν κτήμα της τα πικρά διδάγματα για τους λαούς από την τραγωδία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Πρώτο δίδαγμα είναι ότι δεν επιτρέπεται καμία ανοχή στον κάθε λογής φασισμό και στις δυνάμεις που τον εκφράζουν.
Δυστυχώς, οι νοσταλγοί του χιτλεροφασισμού στη χώρα μας μπήκαν για πρώτη φορά στην μεταδικτατορική Βουλή των Ελλήνων, στις εκλογές του Μαΐου 2012, με εκπρόσωπο την εγκληματική οργάνωση «Χρυσή Αυγή». Κι αυτό αποτελεί πλήγμα για την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό και βαρύτατη προσβολή στους αντιφασιστικούς αγώνες και θυσίες του ελληνικού λαού.
Δεύτερο μεγάλο δίδαγμα από τον αντιφασιστικό αγώνα και τη νίκη, είναι ότι η αριστερά μεγαλουργεί όταν ενώνεται η ίδια και ενώνει ευρύτερες λαϊκές δυνάμεις στη βάση συγκεκριμένων στόχων.
Τρίτο μεγάλο δίδαγμα για την Ευρώπη είναι ότι μπορεί να ενωθεί αν οικοδομηθεί με βάση το διεθνές δίκαιο, όχι «το δίκαιο των ισχυρών», με πλήρη σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, με σταθερό μέτωπο στον μιλιταρισμό και στον εθνικισμό, με κοινωνική συνοχή, αλληλεγγύη και ισότιμη συνεργασία. Αυτός είναι ο δρόμος για πεναυρωπαϊκό ορίζοντα ενοποίησης της Ευρώπης. Ο νεοφιλελευθερισμός δεν ενώνει αλλά διαιρεί την Ευρώπη, το ίδιο και ο ευρωατλαντισμός, όπως δείχνει με πολύ εύγλωττο τρόπο η άκρως επικίνδυνη ουκρανική κρίση.
Τέταρτο, εξίσου σημαντικό μήνυμα είναι η ανάγκη της πανευρωπαϊκής συνεργασίας στη βάση νέων σχέσεων Ε.Ε.-Ρωσίας. Η επέκταση του ΝΑΤΟ ως τα σύνορα της Ρωσίας διαιρεί την Ευρώπη και υπονομεύει την ασφάλειά της. Το ΝΑΤΟ θα έπρεπε να είχε διαλυθεί μετά τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας, αλλά η λεγόμενη «νέα παγκόσμια τάξη» υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ όχι μόνο το διατήρησε, αλλά και παγκοσμιοποίησε το ρόλο του.
Με την ευκαιρία και των Ευρωεκλογών, έχει διακηρυχθεί ο στόχος της επανίδρυσης της Ευρώπης.
Πρόταση του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ. Σε μια νέα Ευρώπη, δικαιούται και μπορεί να κατακτήσει ισότιμη θέση και η Ελλάδα, αρκεί να επικρατήσει το σύνθημα «Ούτε εθνικοαπομονωτισμός ούτε εθνοκεντρισμός ούτε υποταγή.
* Ο Πάνος Τριγάζης είναι συντονιστής του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων και Θεμάτων Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος του Ευρωπαϊκού Δικτύου για την Ειρήνη και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου