Της Δέσποινας Κουτσούμπα
(μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Αχαιολόγων και πρόεδρος του ΔΣ )
Σας έχει τύχει ποτέ να αισθάνεστε ότι ζείτε μια εξωπραγματική στιγμή, μια στιγμή που ενώ είστε εκεί είναι σαν να μη βρίσκεστε στη θέση σας, αλλά να πετάτε σαν ένα πουλί και να βλέπετε τον εαυτό σας από ψηλά και να πιστεύετε ότι όσα διαδραματίζονται υπάρχουν σε ένα παράλληλο σύμπαν; Έτσι ακριβώς αισθάνθηκα καθισμένη στα πρώτα έδρανα πίσω από το τραπέζι του ΚΑΣ, καθώς υποβλήθηκα σε ένα νέου τύπου μαρτύριο, το μαρτύριο μην πεις αυτά που πραγματικά πιστεύεις, δείξε την καλή σου διαγωγή όσο κι αν εδώ μέσα ποδοπατούν τη λογική. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…
Εν αρχή ην η διεθνής καμπάνια του
Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων για την προστασία της πολιτιστικής
κληρονομιάς από τις περικοπές σε κονδύλια και προσωπικό. Η καμπάνια
ξεκίνησε μετά το χτύπημα στο παλαιό Μουσείο της αρχαίας Ολυμπίας, τη
σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της υποβάθμισης της Αρχαιολογικής
Υπηρεσίας, της μη αναγνώρισης του αναντικατάστατου της πολιτιστικής
κληρονομιάς, της άγνοιας κινδύνου που οδηγούσε τον πρώην Υπουργό ΥΠΠΟΤ
κο Γερουλάνο να επαίρεται (σε εγχώρια και διεθνή μίντια) ότι το
Υπουργείο του λειτουργεί με τον μισό προϋπολογισμό.
