Ο χρόνος ενός υποψηφίου βουλευτή είναι πυκνός, ασφυκτικός. Μια ολοκαίνουργια εμπειρία, σχεδόν σοκαριστική. Βγαίνεις από τον οικείο μικρόκοσμο, από την ασφάλεια του πλήρως ελεγχόμενου πεδίου, και ανοίγεσαι στον μεγάλο κόσμο, τον πραγματικό, ποικίλο, άγνωστο ή και ανοίκειο, αντινομικό, κι όμως θερμό, ελκυστικό, προκλητικό. Αντικρίζεις καταστάσεις που γνώριζες ή υποψιαζόσουν, αλλά και καταστάσεις πρωτόγνωρες, που σε αφήνουν αμήχανο έως ότου προσαρμοστείς. Πάντα εσύ προσαρμόζεσαι. Μαθαίνεις λοιπόν να κολυμπάς στην ανοιχτή θάλασσα, στο αρχιπέλαγος των ανθρώπων. Ωστόσο, μέσα στον πυκνό προεκλογικό χρόνο συχνά υπάρχουν διάκενα, κι ακόμη και τα μικρότερα κενά διαστέλλονται υπερφυσικά. Τότε ο υποψήφιος παύει να ιχνηλατεί το ανοιχτό πεδίο και να προσαρμόζεται· τότε ο υποψήφιος αιωρείται μέσα στα κενά και ωθείται ταυτοχρόνως να αναστοχάζεται τα συμβάντα και να ψαύει τα επερχόμενα. Σε αυτά τα υπερδιεσταλμένα διάκενα αποσπάσαι από την τρέχουσα πολιτική συζήτηση, τη λίγο-πολύ αναμενόμενη και στερεοτυπική· παύεις να απαγγέλλεις αυτάρεσκα το σμιλεμένο σου ποίημα. Ανοίγεσαι στο βάθος του ανθρώπινου πεδίου, στις ημιφωτισμένες περιοχές της δημόσιας σφαίρας.
