Σήμερα Πέμπτη 11/4 ξεκινάει το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ

Ύστερα από τετράμηνη προσυνεδριακή διαδικασία, που άρχισε με τη δημοσίευση των Θέσεων της ΚΕ στις 9 Δεκέμβρη, ξεκινούν την Πέμπτη 11/4 στην έδρα της ΚΕ του Κόμματος στον Περισσό οι εργασίες του 19ου Συνεδρίου του ΚΚΕ.

Την παρουσίαση της εισήγησης της ΚΕ θα κάνει η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα στις 10 το πρωί. Οι εργασίες του Συνεδρίου θα ολοκληρωθούν την Κυριακή, με την εκλογή νέας Κεντρικής Επιτροπής και Κεντρικής Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου.

Στην πρώτη μέρα του Συνεδρίου έχουν προσκληθεί τιμητικά άνθρωποι της κοινωνικής ζωής, του πολιτισμού και της επιστήμης, του εργατικού λαϊκού κινήματος. Μεγάλη είναι και η διεθνής απήχηση του 19ου Συνεδρίου του Κόμματος. πηγή: 902

Διαβάστε περισσότερα

Εκεί που η λέξη σύντροφος σημαίνει μίσος

Του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου       

Με αφορμή το διάλογο για το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ                                                        

Διαβάζω στην Αυγή το ρεπορτάζ του Χρήστου Σίμου για τον προσυνεδριακό στο ΚΚΕ. Νομίζω ότι δεν θα μπορούσε να βρεθεί πιο εύστοχος τίτλος για όσα συμβαίνουν εκεί πριν το 19ο Συνέδριο του κόμματος: Πράγματι, "Η ηγεσία στήνει το συνέδριο", την κορυφαία δηλαδή δημοκρατική διαδικασία ενός κομμουνιστικού κόμματος. Και το "στήνει" χωρίς διάθεση αυτοκριτικής για την εκλογική ήττα του ΚΚΕ και την οργανωτική του καθήλωση, χωρίς αναστοχασμό για την πολιτική περιθωριοποίηση και την ισχνή επιρροή του κόμματος στα κινήματα της τελευταίας πενταετίας. Το "στήνει" με μια συνταγή -δηλαδή πρακτικές- που, πριν έρθει η ώρα της θεωρίας και των "ιδεών", μαρτυρούν αυτές πρώτα απ΄ όλα την ιδεολογική χρεοκοπία του.
Στο ΚΚΕ υπάρχει μια συγκροτημένη διαφωνία. Δεν ξέρω σε ποιο βαθμό είναι συγκροτημένη οργανωτικά: εννοώ ότι αποτελεί συγκροτημένο επιχείρημα. Σε γενικές γραμμές, και με διάφορες αποχρώσεις, το επιχείρημα αυτό λέει τα εξής: το κόμμα συνετρίβη στις εκλογές και η επιρροή του μειώνεται στην κοινωνία, κι αυτό γιατί αποκόπηκε από μια προηγούμενη τακτική κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών (Αντιιμπεριαλιστικό Αντιμονοπωλιακό Δημοκρατικό Μέτωπο), "διάβασε" θεωρητικά τον ελληνικό καπιταλισμό με τρόπο που οδηγούσε αποκλειστικά σε μιαν άλλη τακτική (συμμαχίες στον άξονα καπιταλισμός/σοσιαλισμός), και με βάση τα παραπάνω, έθεσε ως προαπαιτούμενο κάθε συνεργασίας την ταύτιση με τη στρατηγική του.