Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2015

Αποικία ή Ελευθερία;

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / Ελλάδα / 17.02.15 ] ARTI News


Οι Έλληνες ψήφισαν την κυβέρνησή τους, καταψηφίζοντας συγχρόνως την πολιτική της λιτότητας, την οποία η ηγεσία του Βερολίνου υποστηρίζει σαν απόλυτο προτεσταντικό δόγμα. Γι’ αυτό η ψήφος των Ελλήνων, αφού δεν συμβαδίζει με τη γερμανική θέση, είναι κατ' αυτούς άχρηστη. Οι εκλογές είναι κατ’ επίφαση. Το ίδιο και η δημοκρατία. Υπέρτατος νόμος ο νόμος των Μέρκελ-Σόιμπλε, ο νόμος της άγριας λιτότητας, που προκάλεσε μία άνευ προηγουμένου ανθρωπιστική καταστροφή στην Ελλάδα και στον ευρωπαϊκό νότο ευρύτερα. Ναι, η Αθήνα πρέπει να καταστραφεί για να δειχθεί ποιος είναι το αφεντικό στη γερμανική Ευρώπη. Γι’ αυτό αποσύρθηκε το σχέδιο Μοσκοβισί. Γι’ αυτό επελέγη το τελεσίγραφο Σόιμπλε. Όμως, υπάρχει και μία άλλη διάσταση, οι Γερμανοί πιστεύουν ότι τα πέντε χρόνια της άγριας λιτότητας και η δουλειά της τρόικα άρχισαν τώρα να αποδίδουν. Αλλά ποιος τους έπεισε γι’ αυτό; Ποιος τους έδωσε τη λάθος –για την ακρίβεια «φτιαχτή»- εικόνα; Ο Αντώνης Σαμαράς, που δεν έχει αποδεχθεί την ήττα του. Αυτό φάνηκε από τη στάση που τήρησε στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Αλλά και από τη χθεσινή αντίδρασή του.  Όμως, ο Σαμαράς απλώς ενισχύει τη γερμανική θέση, η ευθύνη για την καταστροφική εξέλιξη ανήκει κυρίως στους Γερμανούς.

Είναι οι ίδιοι άνθρωποι ή οι απόγονοί τους που κατέστρεψαν την Ελλάδα πριν 70 χρόνια. «Η Γερμανία δεν κατέστρεψε άλλη χώρα τόσο, όσο την Ελλάδα». Η επισήμανση δεν ανήκει σε κάποιον Έλληνα αντι-γερμανό, αλλά στην εφημερίδα του Βερολίνου Tagespiegel. Ναι, η γερμανική κατοχή κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο είχε ως συνέπεια το θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, την καταστροφή του 50% των υποδομών και του 75% της ελληνικής βιομηχανίας(σ.σ. στοιχεία από το ίδιο άρθρο). Μόνο που ο σημερινός υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Β. Σόιμπλε, ο άνθρωπος που διέπεται από την κουλτούρα του λογιστή και του εφόρου, αυτός που υποστήριξε το Γκουαντάναμο και ζήτησε τη χρησιμοποίηση του στρατού στο εσωτερικό της Γερμανίας, αρνείται τόσο τις ζημίες όσο και την αποκατάστασή τους. Είναι ο ίδιος που θεωρεί ότι το Λουξεμβούργο ως φορολογικός παράδεισος δεν είναι το ίδιο με την Κύπρο(σ.σ. ίσως το πρώτο να μην έχει πελάτες ρώσους). Τι θέλει, άραγε, από την Ελλάδα ο Β. Σόιμπλε; Να ακολουθήσει, όπως λέει ο γνήσιος προτεστάντης, τον «καλό δρόμο». Αυτόν του οικονομικού «ναζισμού» που έχει οδηγήσει στην καταστροφή εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίους επιχειρηματίες και στην ανεργία 1.248.742 εργαζόμενους! Τελικά, ο σωστός δρόμος της Ελλάδας σύμφωνα με τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών έχει ένα όνομα, αυτό της «ανθρωπιστικής καταστροφής». Τι επιδιώκουν, όμως, οι Γερμανοί; Μήπως αυτή είναι η «δεύτερη ευκαιρία τους», όπως διατείνονται ευρωπαίοι αναλυτές, για την εγκαθίδρυση της γερμανικής αυτοκρατορίας στην Ευρώπη, του γνωστού Δ Ράιχ; Ίσως. Γιατί η Ευρώπη αντί να ενωθεί στη βάση ενός δημοκρατικού σχεδίου ισοτιμίας και ελευθερίας των λαών της, τείνει να ενωθεί με τη χρήση των γαμψών νυχιών του γερμανικού αυτοκρατορικού αετού. Παραδόξως, ένας τέτοιος αετός( αυτός των WASP’s, των Λευκών Προτεσταντών Αγγλοσαξόνων) ένωσε και τις ΗΠΑ. Θα γίνει το ίδιο και στην Ευρώπη; Οι αναλογίες δεν παραπέμπουν σε καταφατική απάντηση. Εξάλλου, στην Ευρώπη έχουμε μία «ιδιότυπη οικονομική κατοχή» εθνικά κυρίαρχων λαών. Όλα, πάντως, έχουν σχέση με την αποδιοργάνωση της διεθνούς οικονομικής ισορροπίας και την κρίση της ανάπτυξης. Η ratio essenti του αναπτυξιακού κράτους έχει κλονισθεί, δημιουργώντας το χάος της σημερινής «κοσμο-οικονομίας». Τι κάνει, λοιπόν, η Γερμανία; Τίποτα καινούργιο. Απλώς μεταφέρει την κρίση στην περιφέρεια και δη στο Νότο. Ο τελευταίος είναι παραδοσιακά υπό τη σκληρή εκμετάλλευση του αναπτυγμένου Βορρά. Η εκμετάλλευση αυτή τώρα εντατικοποιείται, καθώς έχει τεθεί αντικειμενικά φρένο στην αναπτυξιακή διαδικασία και συνεπώς στη συσσώρευση του κεφαλαίου. Έτσι, αναπτύσσεται μία «νέο-αποικιακή» κατάσταση με χώρες όπως η Ελλάδα και η Κύπρος να είναι αποικίες όχι μόνο χρέους αλλά και εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου και του εγχώριου εργατικού δυναμικού.
Πηγή:ARTI News

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Όπως ο ίδιος ο κ. Βαρουφάκης αποκάλυψε -στην συνέντευξη τύπου που ακολούθησε την ολοκλήρωση του χθεσινού Eurogroup-, ήταν έτοιμος να υπογράψει -και μάλιστα θα ήταν πολύ ευτυχής να το κάνει- ένα χαρτί που του παρουσίασε ο Μοσκοβισί, που μιλούσε για επέκταση της δανειακής σύμβασης δίνοντας ένα περιθώριο 4 μηνών ως γέφυρα για ένα νέο πρόγραμμα. «Σε αυτή τη βάση, θα είμαστε περισσότερο από ευτυχείς να υπογράψουμε» με μόνη προϋπόθεση, όπως είπε, να μην ληφθούν νέα υφεσιακά μέτρα σε αυτήν την περίοδο. «Δυστυχώς αυτό το καταπληκτικό κείμενο αποσύρθηκε από τον επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπουμ», είπε ο υπουργός Οικονομικών.
Αν αυτό δεν είναι το απόλυτο ρεζιλίκι για μια κυβέρνηση μόλις 20 ημερών που ήλθε για να διαπραγματευτεί σκληρά την κατάργηση των μνημονίων και τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, τότε αλήθεια πως μπορεί να χαρακτηριστεί; Πως αλήθεια μπορεί κάποιος να ανεχθεί τέτοια κοροϊδία;
Και όμως το δράμα δεν σταματά εδώ. Το -κατά Βαρουφάκη- «καταπληκτικό» κείμενο αποσύρθηκε και αντικαταστάθηκε με ένα άλλο το οποίο μόνο ως το απόλυτο -και απολύτως ιταμό- τελεσίγραφο μπορεί να ειδωθεί. Και όμως ο κ. Βαρουφάκης κάνοντας μια ακόμα μεγαλύτερη επίδειξη ραγιαδισμού υποσχέθηκε απερίφραστα, ότι θα «θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να συμφωνήσουμε» τις δύο επόμενες ημέρες.
Εμφανίστηκε δε βέβαιος, ότι «το επόμενο 48ωρο η Ευρώπη θα βρει τη φρασεολογία που χρειάζεται για κοινό έδαφος και να χτίσει ένα νέο πρόγραμμα». Συνεπώς για τον κ. Βαρουφάκη το όλο ζήτημα είναι θέμα φρασεολογίας και όχι ουσίας. Έτσι αντιλαμβάνονται στην κυβέρνηση τα τελεσίγραφα;

Ανώνυμος είπε...

Τσίπρας: «Ήμασταν έτοιμοι να υπογράψουμε επέκταση της δανειακής σύμβασης χθες. Είναι άλλο η δανειακή σύμβαση, άλλο το τρέχον πρόγραμμα».

Ανώνυμος είπε...

Kυριε Παπασωτηριου μηπως μπορειτε να μας εξηγησετε τι ειναι η δανειακη συμβαση; Νομιζω οτι η δανειακη συμβαση μετατρεπει την πατριδα μας σε αποικια! Αν κανω λαθος παρακαλω πολυ να με διαψευσετε.

ΒΑΦΤΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΚΡΕΑΣ ΨΑΡΙ είπε...

Γίνεται λόγος για «επέκταση της παρούσης δανειακής σύμβασης…». Αλλά αυτή η δανειακή σύμβαση, την επέκταση της οποίας ήταν έτοιμος και ευτυχής να υπογράψει ο κ.Βαρουφάκης και την παράταση της οποίας αναμένεται να ζητήσει επισήμως σήμερα η κυβέρνηση, είναι:

α) Η Δανειακή σύμβαση με την οποία η Ελλάδα έχει τεθεί υπό το Αγγλικό Δίκαιο και με την οποία ο ελληνικός λαός έχει αποστερηθεί κάθε ασυλία των περιουσιακών του στοιχείων.

β) Η Δανειακή σύμβαση που στη σελίδα 59, παράγραφος 8, απερίφραστα αναφέρει: «Η διαθεσιμότητα αυτής της Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης εξαρτάται από τη συμμόρφωση της Ελλάδας με τα μέτρα που εκτίθενται στο Μνημόνιο...».

Με βάση δηλαδή τα περίφημα αυτά «νομικά κείμενα», για τα οποία τόσος λόγος γίνεται, το Μνημόνιο και η Δανειακή σύμβαση δεν είναι «δύο διαφορετικά πράγματα», όπως και χτες ισχυρίστηκε ο κ.Τσίπρας. Είναι – αντίθετα - οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Και εφόσον είναι έτσι τότε τίποτα το «ευτυχές» δεν προμηνύει μια κυβερνητική υπογραφή για την επέκτασή της.