Εξαφανίστηκε η πόλη σου; Δεν πειράζει...

Εξαφανίστηκε η πόλη σου;
Δεν πειράζει, κάνε υπομονή, έρχεται η ανάπτυξη.

Αναπνέεις καρκίνο;
Δεν πειράζει. Οι κ.κ. αρμόδιοι διαβεβαιώνουν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα.

Κι αν υπάρχει πρόβλημα, δεν δε αφορά. Εσύ πάντα τη βολεύεις.
Θα κανονίσουν οι κυβερνητικοί βουλευτές, μαζί με το 5/μηνο και γι' αυτό.
Και μετά θα 'ρθει το καλοκαίρι ...

Εδώ "ζεις" και μεγαλώνεις τα παιδιά σου. Ακόμη δε σε νοιάζει;

Όλοι αυτοί που παίρνουν το φαγητό των παιδιών απ’ το τραπέζι, έχουν πάντα κάποια καλή δικαιολογία να ξεστομίσουν, «η πατρίς  κι η θρησκίς».

Σου παίρνουν τα παιδιά με το παιδομάζωμα του υποσιτισμού, του κρύου, του ξεπεσμένου σχολείου, της μελλοντικής σκλαβιάς.

Κάνουν τη ζωή σου να μοιάζει άχρηστη αν δεν προσφέρεται για εκμετάλλευση, στην κερδοσκοπία, στην απληστία, στη βία των ισχυρότερων; 

Ως πότε θα κάνεις υπομονή; ως το 2025, το 2045, ή το 2065;

Πότε θα τσακίσεις τα τα ψώνια που μας κάνουν καψώνια, συνδυάζοντας το τερπνόν (να διασκεδάζουν) μετά του ωφελίμου (να 'κονομάνε);