Στροφή 180 μοιρών στην «τραπεζική πολιτική» του ΠΑΣΟΚ ολοκλήρωσε «αθόρυβα» μέσα σε λίγα 24ωρα ο κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ανατρέποντας το πρόγραμμα που είχε περιγράψει προεκλογικά η κ. Λούκα Κατσέλη και προκαλώντας ευφορία στους ξένους θεσμικούς και τους Έλληνες τραπεζίτες, η οποία βρίσκεται πίσω από την ανοδική κίνηση του τραπεζικού κλάδου στο ΧΑ.
Όπως επισημαίνουν αναλυτές που έχουν παρακολουθήσει με προσοχή τις προεκλογικές διακηρύξεις του ΠΑΣΟΚ και τα πρώτα μετεκλογικά «σήματα» του νέου οικονομικού επιτελείου, τις τελευταίες ημέρες φάνηκε να ολοκληρώνεται μια σημαντική «διόρθωση» της οικονομικής στρατηγικής του κυβερνώντος κόμματος:
Προεκλογικά, η κ. Λούκα Κατσέλη, ως αδιαμφισβήτητη, τότε, «τσαρίνα» της οικονομικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ είχε μιλήσει ξεκάθαρα για το σχηματισμό ενός «δημόσιου πυλώνα» στο τραπεζικό σύστημα, που θα ασκούσε «φιλολαϊκή» τραπεζική πολιτική και θα ανταγωνιζόταν δυναμικά τις μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες. Κρίσιμη «λεπτομέρεια»: στον «πυλώνα» αυτό, η κ. Κατσέλη είχε ρητά περιλάβει και την Εθνική Τράπεζα.
Από την Τρίτη, όμως, με την ανακοίνωση της σύνθεσης του οικονομικού επιτελείου, η κατάσταση άλλαξε θεαματικά: αίφνης, ο κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου ανέλαβε τον πραγματικό ρόλο του «τσάρου» της οικονομίας, με την τοποθέτησή του στο αναβαθμισμένο υπουργείο Οικονομικών, ενώ από την κ. Κατσέλη αφαιρέθηκε κάθε αρμοδιότητα παρέμβασης στο τραπεζικό σύστημα, με την τοποθέτησή της στο υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης.
Αμέσως μετά, «διαρροές» από το υπουργείο Οικονομικών έθεταν σε νέα βάση την πολιτική της κυβέρνησης: η κυβέρνηση θα απομακρύνει μεν τις διοικήσεις όλων των υπό δημόσιο έλεγχο τραπεζών, περιλαμβανομένης της Εθνικής, αλλά αυτό θα γίνει με τις διαδικασίες που επιβάλει το πλαίσιο εταιρικής διακυβέρνησης, δηλαδή στις γενικές συνελεύσεις της επόμενης άνοιξης. Επιπλέον, «διέρρευσε» (στο «Βήμα») μια διαφορετική εκδοχή για το «δημόσιο πυλώνα», από αυτήν που περιέγραφε η κ. Κατσέλη: σε αυτόν ΔΕΝ θα περιλαμβάνεται η Εθνική Τράπεζα, η οποία θα διατηρήσει την αυτονομία της από το Δημόσιο, αλλά θα πιθανότατα θα επιδιωχθεί μια συγχώνευση των ιδρυμάτων που άμεσα ελέγχονται από το κράτος (ΑΤΕ, Τ.Τ., Ταμείο Παρακαταθηκών, Τράπεζα Αττικής), ώστε να δημιουργηθεί μια μεγάλη τράπεζα υπό δημόσιο έλεγχο.
Το «μήνυμα», όπως τονίζουν χρηματιστηριακοί αναλυτές, είναι σαφές: το Δημόσιο δεν θα επιδιώξει να επανεντάξει την Εθνική στην «ομπρέλα» του, ούτε και θα προσπαθήσει να ανταγωνισθεί με αξιώσεις τις ιδιωτικές τράπεζες, σήμερα που βρίσκονται σε σχετικά ασθενή θέση, αφού εύκολα γίνεται αντιληπτό, ότι μια συγχώνευση κρατικών τραπεζών θα πάρει αρκετό χρόνο μέχρι να οδηγήσει στη δημιουργία μιας ενοποιημένης τράπεζας, που θα μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Μέχρι τότε, οι ιδιωτικές τράπεζες (και η Εθνική) θα έχουν ανακτήσει πλήρως τις δυνάμεις τους μετά την κρίση και δεν θα ανησυχούν για τις πιέσεις από τον «κρατικό γίγαντα».
Σε αυτές τις θετικές ειδήσεις για τις ισχυρές τράπεζες του ΧΑ, θα πρέπει να προστεθεί μία ακόμη, που έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους ξένους οίκους, στις τελευταίες συναντήσεις με εκπροσώπους των ελληνικών τραπεζικών ομίλων. Η κυβέρνηση σχεδιάζει να δημιουργήσει μια «κακή τράπεζα», η οποία θα προσφέρει κρατικές εγγυήσεις μέχρι 15 δις. ευρώ, για την αναχρηματοδότηση επιχειρηματικών δανείων. Αν επιλεγεί αυτή η λύση στο πρόβλημα της πιστωτικής ασφυξίας, χωρίς, όπως φαίνεται, να υπάρξει οποιαδήποτε επιβάρυνση των τραπεζών, θα αντιμετωπισθεί σχεδόν στο σύνολό του το πρόβλημα με τα προβληματικά δάνεια στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών, με τη μεταφορά ολόκληρου του κόστους στον κρατικό προϋπολογισμό.
Όπως επισημαίνουν αναλυτές που έχουν παρακολουθήσει με προσοχή τις προεκλογικές διακηρύξεις του ΠΑΣΟΚ και τα πρώτα μετεκλογικά «σήματα» του νέου οικονομικού επιτελείου, τις τελευταίες ημέρες φάνηκε να ολοκληρώνεται μια σημαντική «διόρθωση» της οικονομικής στρατηγικής του κυβερνώντος κόμματος:
Προεκλογικά, η κ. Λούκα Κατσέλη, ως αδιαμφισβήτητη, τότε, «τσαρίνα» της οικονομικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ είχε μιλήσει ξεκάθαρα για το σχηματισμό ενός «δημόσιου πυλώνα» στο τραπεζικό σύστημα, που θα ασκούσε «φιλολαϊκή» τραπεζική πολιτική και θα ανταγωνιζόταν δυναμικά τις μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες. Κρίσιμη «λεπτομέρεια»: στον «πυλώνα» αυτό, η κ. Κατσέλη είχε ρητά περιλάβει και την Εθνική Τράπεζα.
Από την Τρίτη, όμως, με την ανακοίνωση της σύνθεσης του οικονομικού επιτελείου, η κατάσταση άλλαξε θεαματικά: αίφνης, ο κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου ανέλαβε τον πραγματικό ρόλο του «τσάρου» της οικονομίας, με την τοποθέτησή του στο αναβαθμισμένο υπουργείο Οικονομικών, ενώ από την κ. Κατσέλη αφαιρέθηκε κάθε αρμοδιότητα παρέμβασης στο τραπεζικό σύστημα, με την τοποθέτησή της στο υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης.
Αμέσως μετά, «διαρροές» από το υπουργείο Οικονομικών έθεταν σε νέα βάση την πολιτική της κυβέρνησης: η κυβέρνηση θα απομακρύνει μεν τις διοικήσεις όλων των υπό δημόσιο έλεγχο τραπεζών, περιλαμβανομένης της Εθνικής, αλλά αυτό θα γίνει με τις διαδικασίες που επιβάλει το πλαίσιο εταιρικής διακυβέρνησης, δηλαδή στις γενικές συνελεύσεις της επόμενης άνοιξης. Επιπλέον, «διέρρευσε» (στο «Βήμα») μια διαφορετική εκδοχή για το «δημόσιο πυλώνα», από αυτήν που περιέγραφε η κ. Κατσέλη: σε αυτόν ΔΕΝ θα περιλαμβάνεται η Εθνική Τράπεζα, η οποία θα διατηρήσει την αυτονομία της από το Δημόσιο, αλλά θα πιθανότατα θα επιδιωχθεί μια συγχώνευση των ιδρυμάτων που άμεσα ελέγχονται από το κράτος (ΑΤΕ, Τ.Τ., Ταμείο Παρακαταθηκών, Τράπεζα Αττικής), ώστε να δημιουργηθεί μια μεγάλη τράπεζα υπό δημόσιο έλεγχο.
Το «μήνυμα», όπως τονίζουν χρηματιστηριακοί αναλυτές, είναι σαφές: το Δημόσιο δεν θα επιδιώξει να επανεντάξει την Εθνική στην «ομπρέλα» του, ούτε και θα προσπαθήσει να ανταγωνισθεί με αξιώσεις τις ιδιωτικές τράπεζες, σήμερα που βρίσκονται σε σχετικά ασθενή θέση, αφού εύκολα γίνεται αντιληπτό, ότι μια συγχώνευση κρατικών τραπεζών θα πάρει αρκετό χρόνο μέχρι να οδηγήσει στη δημιουργία μιας ενοποιημένης τράπεζας, που θα μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Μέχρι τότε, οι ιδιωτικές τράπεζες (και η Εθνική) θα έχουν ανακτήσει πλήρως τις δυνάμεις τους μετά την κρίση και δεν θα ανησυχούν για τις πιέσεις από τον «κρατικό γίγαντα».
Σε αυτές τις θετικές ειδήσεις για τις ισχυρές τράπεζες του ΧΑ, θα πρέπει να προστεθεί μία ακόμη, που έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους ξένους οίκους, στις τελευταίες συναντήσεις με εκπροσώπους των ελληνικών τραπεζικών ομίλων. Η κυβέρνηση σχεδιάζει να δημιουργήσει μια «κακή τράπεζα», η οποία θα προσφέρει κρατικές εγγυήσεις μέχρι 15 δις. ευρώ, για την αναχρηματοδότηση επιχειρηματικών δανείων. Αν επιλεγεί αυτή η λύση στο πρόβλημα της πιστωτικής ασφυξίας, χωρίς, όπως φαίνεται, να υπάρξει οποιαδήποτε επιβάρυνση των τραπεζών, θα αντιμετωπισθεί σχεδόν στο σύνολό του το πρόβλημα με τα προβληματικά δάνεια στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών, με τη μεταφορά ολόκληρου του κόστους στον κρατικό προϋπολογισμό.
Σε αυτό το πλαίσιο, δεν πρέπει να θεωρείται καθόλου τυχαία η ξαφνική ευφορία στους κόλπους των ξένων θεσμικών επενδυτών για τις μετοχές των ελληνικών τραπεζών και όλα δείχνουν ότι η ανοδική κίνηση θα συνεχισθεί, αν δεν υπάρξει κάποια δυσάρεστη ανατροπή προσδοκιών.
Σύντροφοι πάλι οι ξένοι και οι ντόπιοι θεσμικοί άρχισαν να ανοίγουν σαμπάνιες. Για εμάς αργεί αυτή η ώρα, καθότι είναι ξεκάθαρο ότι θα κληθούμε να ξαναβάλουμε "λίγο πλάτη" να ξελασπώσει το σύστημα και να πάρει τα πάνω της η αναξιοπαθής τάξις των τραπεζιτών.
2 σχόλια:
Α, έλεγα και γώ γιατί αναβάθμισε τόσο το Οικονομικών και υποβάθμισε το μαγαζί της Λούκας;
Αναδόμηση το λένε ρε αιθεροβάμονες
Δημοσίευση σχολίου